Door Anneke Beukers op 5 augustus 2014

Eigendom

De ene avond zit je met een Engelsman te kletsen over de toekomst van Europa en de volgende avond zit je op je eigen terras met je eigen buurtjes te praten over de hoogte van het gras, de nieuwtjes in de buurt en in het dorp. Zo ver weg en zo dichtbij. Altijd weer een intrigerende ervaring te bedenken wat ik gisteren of eergisteren deed op dezelfde tijd. Grote en kleine verschillen.

Het eten kan weer gewoon op tafel, want in Nederland zijn er geen wespen. Daar hoeven we overigens niet blij om te zijn. De gevaren van het landbouwgif uiten zich nu in de sterfte van insecten, de gevolgen voor de mensen zullen er ongetwijfeld ook zijn.

Tijdens onze wandelingen zagen we overal inwoners uit de streek, volwassenen en kinderen, die aan het paddenstoelen zoeken waren. In allerlei soorten en maten werden ze geplukt en in de restaurants stond het altijd op het menu. Hoeveel mensen zouden bij ons in Nederland het verschil tussen eetbare en niet eetbare paddenstoelen weten? Heeft dat te maken met onze algemene kennis van de natuur? Zou je ze trouwens ergens in Nederland zo maar kunnen plukken?

Rondom de camping, maar ook bij het dorpje, zagen we dagelijks reeën, die niet erg bang leken. Ik vroeg of ze gejaagd werden, maar de eigenaar van de camping keek me alleen verbaasd aan. Waarom? Ja, dat wist ik ook niet.

En dan het strand. Waar je in Nederland bijna overal aan het strand mag liggen is dit in Italië in handen van particulieren. Je kunt een strandstoel of een plekje huren via de uitbaters van de strandtenten. Eigendomsrecht van water en zand frustreerde mij in hoge mate. Het strand is toch van iedereen?

In Engeland mag je overal wandelen. Bij hekken zijn opstapjes gemaakt zodat je door de weilanden kunt trekken.

In Nederland is van vrijwel elke cm2 in kaart gebracht van wie het is. Eigendom geeft blijkbaar daarna het recht om alles te bestrijden dat schade kan berokkenen aan het bezit. De aardappelen naast ons zijn al vijf keer bespoten, onder andere bijen en wespen zijn het slachtoffer van landbouwgif. Zijn die van niemand? De ganzen worden uit de lucht geschoten, zijn die van niemand? De reeën worden gejaagd, zijn die van niemand? Van wie zijn de weidevogels, de paddenstoelen en de bloemen in de berm. Zou eigendomsrecht ook moeten leiden tot eigendomsplicht? En als iets van niemand is, is dan iedereen eigenaar en daarmee verantwoordelijk voor bescherming? Intrigerende vakantiehersenspinsels.

Anneke Beukers

Staten. annekebeukers@hotmail.com

Anneke Beukers

Anneke Beukers

Geboren in 1955 in Drenthe. Sinds 1979 woonachtig met heel veel plezier, in Westerhaar. Vanaf 1975 werkzaam in het onderwijs, eerst als docent en daarna in directiefuncties, het laatst als algemeen directeur Technologie van het ROC van Twente. Met ingang van 2007 ben ik werkzaam als adviseur in het onderwijs, eerst voor een bedrijf en

Meer over Anneke Beukers