Door Anneke Beukers op 2 maart 2016

Erfgoed

Er lijkt woensdag weinig op de agenda te staan, uiteindelijk blijkt het vol gepland te zijn. Redelijk vroeg begin ik met de agendacommissie. Daarna een overleg met de SGP, gevolgd door de werkgeverscommissie, aansluitend een “brainstormmiddag”.

Allemaal interessant, echter daardoor kan ik vanaf de middag niet in Deventer zijn bij de sessies over cultuur waarbij aan de orde onder andere het thema cultureel erfgoed. De nieuwe cultuurnota voor de volgende vier jaar vraagt deze weken veel aandacht. Je kunt het geld maar een keer uit geven en welke criteria gebruik je dan. Via interactieve sessies met mensen uit het veld wordt getracht een beeld te krijgen van wat er is en kan. Maar criteria ontwikkelen is andere koek. Daarnaast hebben wij ons al vaak ingespannen om het merendeel structureel te bekostigen in plaats van incidenteel. Ook een keuze.

Nog in 2015 heb ik streektaal in relatie tot cultureel erfgoed onder de aandacht gebracht, ik ben zo benieuwd hoe dat woensdag uit de verf zal komen, helaas dus. Gelukkig kan een fractielid ’s avonds de honneurs in Deventer waarnemen.

Zaterdagavond gaan we naar de “Winterkraaien” in het Punt in Vroomshoop. Ik heb geen idee hoe je een boek over de streek, over het veen en het veld dat ik jaren geleden gelezen heb en me toen raakte, kunt verbeelden. De voorstelling overtreft mijn verwachtingen.

De muzikale ingetogenheid van het mannenkoor, de arrangementen en de sublieme bijdrage van de twee solisten, alles onder leiding van Gezinus Veldman. De sonore stem waarin het begin en het eind van het boek verteld wordt. De sfeervolle beelden van het veen als decor en een glansrol voor de vertelsels, in onze streektaal, door Thea Kroese. Zij slaagt erin de zeven winterkraaien gezicht te geven. Indringend verhaalt ze de wijze waarop ze stierven, werkten en leefden, de verschillende karakters, hun families. De hardheid van het bestaan als ook de verknochtheid met de weidsheid van het veld en het veen tussen de Lemelerberg en Sibculo.

Ik ben onder de indruk en “bij toern” diep geraakt en ik ben niet de enige. Anderhalf uur lang zit een doodstille zaal te luisteren.

De streektaal en het landschap zijn onderdeel van ons cultureel erfgoed. Erfgoed dat het verdient bewaard te worden en doorgegeven. Geen heden zonder verleden. Levend Vroomshoop, de organisator kreeg voor dit initiatief een incidentele bijdrage uit het provinciaal cultuurfonds. Terecht. Streektaal en landschap (het kleine stukje veen dat we nog hebben) als erfenis van onze zwoegende en hardwerkende voorouders, verdient structurele steun vanuit de provincie.

 

Anneke Beukers

Anneke Beukers

Geboren in 1955 in Drenthe. Sinds 1979 woonachtig met heel veel plezier, in Westerhaar. Vanaf 1975 werkzaam in het onderwijs, eerst als docent en daarna in directiefuncties, het laatst als algemeen directeur Technologie van het ROC van Twente. Met ingang van 2007 ben ik werkzaam als adviseur in het onderwijs, eerst voor een bedrijf en

Meer over Anneke Beukers