Door Anneke Beukers op 16 september 2015

Feedback

Feedback kun je krijgen en je kunt er om vragen. Naast de Statendag is dit deze week een thema in de trainingen die ik geef. Maar ook in het politieke werk zou het niet misstaan. Nu ik waarnemend voorzitter ben hoort daar de agendacommissie en het presidium bij, waar een aantal zaken rondom de vergadering wordt afgestemd

Vijf nieuwe fractievoorzitters en alle commissie voorzitters zijn nieuw dat betekent dat afspraken soms opnieuw bevestigd moeten worden maar ook dat bestaande afspraken ter discussie worden gesteld. Waarom begint de Statendag om 14.00 uur en niet om 18.00 uur, dan kunnen de mensen die werken overdag nog iets doen of als je op werkbezoek wilt is die dag nog te gebruiken. De dialoog erover loopt. Tegelijkertijd dringt de vraag zich op of niet beter de commissievergaderingen op de avond gehouden kunnen worden, immers daar kunnen mensen op inspreken? Is het “gebruiksvriendelijker” om dit naar de avond te schuiven. Een legitiem argument. We besluiten eens goed om ons heen te kijken in andere provincies en over een half jaar dit onderwerp te evalueren en indien nodig met nieuwe voorstellen te komen. “Vragen we ook burgers wat ze graag zouden willen”, opper ik, hoe komen we daar achter? Kunnen we feedback vragen?

De commissaris is vrijwel de hele middag afwezig, dat betekent dat ik na een half uurtje de voorzittershamer overneem. Van te voren heb ik de agenda nog eens goed doorgenomen, maar een debat loopt altijd anders dan je denkt. Ik heb me wel eens voorgenomen om zelf een vergadering terug te kijken, maar het lukt me slecht om mezelf te zien. Ik merk op dat mijn haar niet goed zit, dat ik aan mijn oor trek, dat ik herhaaldelijk mijn bril goed zet bovendien zit mijn jasje scheef. En is dat mijn stem? Op jezelf feed back geven lukt mij dus slecht.

Veel moties vreemd en veel vragen. Verder staat er niet heel veel op de agenda en het lukt me om iets na zes uur de vergadering te sluiten.

Donderdag op een werkbezoek in Deventer word ik verrast door drie personen vanuit verschillende organisaties die mij aanspreken op mijn voorzittersrol. Ze hadden wel thuis naar mij kunnen kijken. Gelukkig overwegend positief, hier en daar een zinvolle aanwijzing. Onverwachte feedback, leuk en leerzaam.

En dan de feedback van mijn kleinzoon van drie. Hij zit op de bank te knuffelen met zijn moeder die hem in zijn oortje fluistert: ”ik hou van jou”, hij fluistert in haar oor: “ik hou zo van worteltjes”.

Anneke Beukers

Anneke Beukers

Geboren in 1955 in Drenthe. Sinds 1979 woonachtig met heel veel plezier, in Westerhaar. Vanaf 1975 werkzaam in het onderwijs, eerst als docent en daarna in directiefuncties, het laatst als algemeen directeur Technologie van het ROC van Twente. Met ingang van 2007 ben ik werkzaam als adviseur in het onderwijs, eerst voor een bedrijf en

Meer over Anneke Beukers