Door Anneke Beukers op 15 november 2015

Kiespijn

Al weken zeurt het een beetje in mijn linkerbovenkaak. Koud water, warme soep, het is allemaal Au. En het wordt erger. Mijn devies is dat iets na 14 dagen vanzelf verdwijnt en als je naar de dokter gaat duurt het twee weken. Echter dit houdt aan. Gelukkig heb ik een afspraak staan voor de halfjaarlijkse controle. Tsja, een wortelkanaalbehandeling. Ik kan de dag erop al terecht.

In mijn jeugd hadden we een schooltandarts. Als de grote bus het plein opdraaide waren er kinderen die al begonnen te huilen. Ik kan niet met zekerheid zeggen of ze goed waren of niet. In het veenarbeidersdorp in de jaren vijftig en zestig waren niet veel ouders met gebitsverzorging bezig. Ik denk dat ze heel wat zagen langskomen, inclusief dat van mij.

Toen ik van de lagere school af was, moest ik naar een tandarts in Klazienaveen, die zo mogelijk nog een slechtere reputatie had dan de schooltandarts. In die tijd is bij mij alles gevuld met grote plakken amalgaam. Mijn tanden hadden daarnaast de onhebbelijkheid om scheef te staan, aan de bovenkant groeiden twee hoektanden vrolijk over de andere heen. Als ik nu foto’s zie van mijn lachende mond, schrik ik me wezenloos.

In 1970 opende een jonge beginnende tandarts een praktijk bij ons in het dorp. Het eerste dat hij deed toen hij me zag was een beugel aanbevelen. Met een brief waarin de behandeling en de kosten waren aangekondigd ging ik naar huis. “Maar lieve schat”, zei mijn moeder, “dat kunnen wij toch niet betalen”. De week erop ging ik terug met de boodschap dat de beugel niet doorging. Hij ging er eens bij zitten. “Wat doe jij”, vroeg hij? “Zo zit je op de HBS, en wat wil je worden”? “Juf”, zei ik. Hij besloot na ampele overwegingen mij toch te behandelen, “met zo’n gebit kun je later niet voor de klas”, motiveerde hij zijn besluit.

Vanaf dat moment is er denk ik niemand zo secuur geweest op het gebit als ik dat ben. Er is nooit een gaatje meer bijgekomen. Later bleek dat in die eerste jaren al veel onherstelbaar verwoest was, met bruggen en kronen is het gerestaureerd en gelukkig kon ik het inmiddels zelf betalen.

Van mij dus nooit een kwaad woord over de tandarts, noch over onze gezondheidszorg nu. Het vroegere ziekenfonds, dat nu soms weer verheerlijkt wordt, bleek al te vaak een ziekenvonnis, het verschil met particuliere zorg was enorm. De tandarts in het basispakket is een must, volgens mij, want nog steeds is de start van een mooi gebit voor elk kind niet een uitgemaakte zaak. En je moet je hele leven durven blijven lachen, toch?

Staten.annekebeukers@hotmail.com

Anneke Beukers

Anneke Beukers

Geboren in 1955 in Drenthe. Sinds 1979 woonachtig met heel veel plezier, in Westerhaar. Vanaf 1975 werkzaam in het onderwijs, eerst als docent en daarna in directiefuncties, het laatst als algemeen directeur Technologie van het ROC van Twente. Met ingang van 2007 ben ik werkzaam als adviseur in het onderwijs, eerst voor een bedrijf en

Meer over Anneke Beukers