Door Anneke Beukers op 8 april 2014

Muurbloempje

Ik ben nog van de generatie die naar dansles ging. Met rode wangen van inspanning probeerden we de beginselen van de danskunst onder de knie te krijgen. Onzeker over eigen uiterlijk, bang niet gevraagd te worden en als dat gelukkig wel het geval was, de verrassing of de puisterige jongeman enig ritmegevoel had, dan wel je volledig uit de maat over de vloer zwaaide.  Ik hield en houd van dansen, maar het machteloze gevoel van afwachting van een geschikte partner, het volkomen gebrek aan regie, beviel me helemaal niet.

Als de stof is neergedaald na de verkiezingen, start de spannende periode van onderhandelingen. Wie komt er in de coalitie en wie niet. Als Statenlid heb ik geen directe bemoeienis maar volg ik natuurlijk met belangstelling de ontwikkelingen. Voor mijn eigen partij is het op veel plekken duidelijk; met een dergelijk verlies hoef je niet op een plek in de coalitie te rekenen. Je wordt niet ten dans gevraagd. Toch is het niet zo dat de winnaars het per definitie gaan uitmaken. Hier en daar zie je verrassende exercities en bijzondere relaties en combinaties ontstaan. De traditionele bestuurderspartijen zijn niet bij voorbaat verzekerd van een plek.

Soms is er ook sprake van een vereffening van een oude rekening. Ergens in de voorgaande jaren is het op een bepaalde manier zo gelopen dat een partij “gewipt” werd en dan komt er nu een kans om dat even recht te zetten. Toen ik in de politiek ging zei iemand tegen me, dat een goed politicus een uitstekend geheugen moet hebben. Niet voor de feiten, al is dat ook wel handig, maar vooral om te onthouden wie je welgezind is geweest tijdens de politieke periode en wie je een kunstje geflikt heeft. Er komt altijd een moment, zei de persoon, dat je dat weer kunt gebruiken.

De dansvloer blijkt een arena. Het balboekje wordt niet publiek gevuld maar achter de coulissen. En al was je een uitstekend “danseur”, het geeft geen garantie.

In overlegmomenten had ik de afgelopen week te maken met demissionaire wethouders van verschillende politieke signatuur. Een aantal neemt welbewust afscheid, zij willen graag nog zaken afhandelen zodat ze de portefeuille goed kunnen overdragen. Een aantal verkeert in afwachting van de uitkomst van de onderhandelingen. Zij zijn onzeker over hun nabije toekomst. Met welke nieuwe partners gaan ze de volgende periode in, of worden ze zelf het muurbloempje? Ingewikkelde danspassen en daarnaast onzeker over wie de regie heeft. Dansles, ik krijg het maar niet uit mijn hoofd.

Anneke Beukers

Staten.annekebeukers@hotmail.com

Anneke Beukers

Anneke Beukers

Geboren in 1955 in Drenthe. Sinds 1979 woonachtig met heel veel plezier, in Westerhaar. Vanaf 1975 werkzaam in het onderwijs, eerst als docent en daarna in directiefuncties, het laatst als algemeen directeur Technologie van het ROC van Twente. Met ingang van 2007 ben ik werkzaam als adviseur in het onderwijs, eerst voor een bedrijf en

Meer over Anneke Beukers