Door Anneke Beukers op 15 juli 2014

Piepen

De Staten hebben reces, de fractie had echter nog wel een bijeenkomst gepland. Bovendien moest ik nog een aantal zaken uitzoeken die te maken hebben met handhaving.

Nu is provinciale handhaving een zaak die al een aantal keren tot vragen, ook mijnerzijds heeft geleid. Mede daardoor is er een samenwerking tussen de handhavers van de provincie en van het waterschap tot stand gekomen..

Wet en regelgeving zijn volstrekt helder, hierbij hanteert de provincie het systeem van “piepen”. De provinciale handhavers komen pas in beweging wanneer er een melding wordt gemaakt. Dat kan zijn door een burger en soms ook door een vereniging.

Hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik erover lees, hoe onbehaaglijker ik me erbij voel.

Mijn eerste bezwaar geldt het ongemakkelijke gevoel bij “klikken”. Aan de ene kant wordt “noaberschap” gepredikt, de buren helpen, je medemens helpen. Tegelijkertijd wordt er van je verwacht dat je dezelfde “noaber” wel “aanbrengt als er iets gebeurt dat niet in de haak is. Er wordt illegaal een stuk bos gekapt, men gebruikt verboden gif op het land,  de bermen worden dood gespoten, illegale lozingen in open water, enz, enz. Ieder van ons neemt dit soort zaken wel eens waar. Maar meld je het dan ook? Je hebt meteen spanning op de relatie met deze of gene en het wordt al snel onaangenaam.

Mijn tweede bezwaar is gericht op het niet actief controleren. Iedereen vindt denk ik wel, dat als er regels zijn, die voor iedereen gelden. Het frustreert in hoge mate degene die zich wel aan de regels houdt, dat de overheid passief is. Een slecht signaal voor de oppassende burger..

Mijn derde bezwaar is dat degene die aangegeven wordt zich slachtoffer voelt en daardoor vaak de sympathie heeft of krijgt. Soms omdat er achter de melding een ander sluimerend conflict ligt, Waarom zit de aangever hem dwars, zo wordt geredeneerd.

En tenslotte, afgelopen week werd bekend werd hoe buitengemeen schadelijk het nieuwe landbouwgif is voor zwaluwen, spreeuwen en bijen. Maar hoe geef je aan dat de landbouw teveel of oneigenlijk gif gebruikt. Je bent vaak niet zelf het slachtoffer, dat zijn anderen, of in dit geval de natuur. Muizen piepen, maar bijen niet.

Ik ben wel gecharmeerd van een pro actieve overheid, die erop gebrand is onregelmatigheden te voorkomen, daarmee daadwerkelijk bescherming  biedend in plaats van die verantwoordelijkheid af te wentelen op schimmige meldprocedures.

Anneke Beukers

Staten. annekebeukers@hotmail.com

Anneke Beukers

Anneke Beukers

Geboren in 1955 in Drenthe. Sinds 1979 woonachtig met heel veel plezier, in Westerhaar. Vanaf 1975 werkzaam in het onderwijs, eerst als docent en daarna in directiefuncties, het laatst als algemeen directeur Technologie van het ROC van Twente. Met ingang van 2007 ben ik werkzaam als adviseur in het onderwijs, eerst voor een bedrijf en

Meer over Anneke Beukers