Door Anneke Beukers op 25 november 2014

Sinterklaas

De goedheiligman en zijn gevolg brengen heel wat discussie teweeg. Gelukkig hebben onze kleinkinderen er geen weet van. De discussie over zwarte piet, die gekaapt is door volwassenen om daar politiek voordeel mee te behalen, gaat helemaal aan hen voorbij.

In spannende afwachting staan ze op zaterdagmiddag op de kade. Gelukkig is het dorp nog zo kleinschalig dat Sint en zijn Pieten ruim de tijd hebben om de kindjes allemaal een hand te geven. Er zijn meisjespieten bij, stelt kleindochter vast, met leuke strikjes in het haar. En Pieten die niet zo heel erg donker zijn, zie ik, echter dat valt de kleintjes niet op. Wel valt op dat er een piet in een motorbootje scherp de bocht op draait, vol gas en bijna door de capriolen in het water belandt. Grote pret natuurlijk. Straks valt hij in het water en is het zwart er af, oppert een toeschouwer. De andere kleindochter denkt dat ook, ernstig knikt ze ja, want zegt, het is er op gesmeerd, dat kun je wel zien.

Onze dochter had vroeger een vriendinnetje met een donkere huidskleur. In deze tijd was het voor haar niet gemakkelijk, dat begreep ik wel van haar moeder. Al bedoelen de kinderen er niets mee, althans niets racistisch, dan blijft het een vervelende situatie. Minderheden hebben dat gemeen. Elke grap over vrouwen is ook niet per definitie seksistisch bedoeld. Maar als je als enige vrouw in een mannenwereld werkt en elke dag daarmee wordt geconfronteerd, dan komt wel het moment dat je het ter sprake brengt. Althans, ik heb dat in het verleden wel gedaan. Ik heb het uitgelegd, aangegeven dat ik niet op elke slak zout wil leggen, maar ook dat het werken daardoor voor mij niet erg aangenaam was. De collega’s reageerden eerst lacherig en daarna, toen ik een aantal dagen achtereen voor ze schetste, ronduit geschrokken. Dat was niet de bedoeling. Het werd ook veel minder. De uitingen van gekleurde mensen heb ik ook op die wijze geïnterpreteerd. Ze wonen hier en ik zou dolgraag willen dat ze zich thuis gaan voelen in hun nieuwe omgeving. Als daar zaken in gebeuren die ze raken, en wij kunnen dat wegnemen of verminderen, dan moeten we dat vooral doen. De toekomst van alle gekleurde kinderen in Nederland, en dat zijn er heel veel, moet en mag net zo zonnig worden als van de blanke kinderen en ik hoop en gun ze dat ze erg gaan houden van Sinterklaas.

Zaterdagavond werd bij ons de schoen gezet. Enorme wortels voor Americo, het paard van Sinterklaas. Vervangen de andere morgen door roze en paarse kikkers en muizen. Wat een mooi feest voor alle kinderen in Nederland.

Anneke Beukers

Staten. annekebeukers@hotmail.com

Anneke Beukers

Anneke Beukers

Geboren in 1955 in Drenthe. Sinds 1979 woonachtig met heel veel plezier, in Westerhaar. Vanaf 1975 werkzaam in het onderwijs, eerst als docent en daarna in directiefuncties, het laatst als algemeen directeur Technologie van het ROC van Twente. Met ingang van 2007 ben ik werkzaam als adviseur in het onderwijs, eerst voor een bedrijf en

Meer over Anneke Beukers