Door Anneke Beukers op 5 november 2014

Veel

Een bloeiende en een boeiende week met als kernwoord Veel!  Wat het bloeien betreft, keek ik met verbazing naar de rozen die nog steeds bloeien. In de bloempotten buiten doen de geraniums nog hun best, Blauwe lobeliaatjes  op de buitentafel. Het kan niet op. Herfst en zomer, een prachtig kleurenpalet

Een boeiende week door de veelheid aan onderwerpen en werkzaamheden die voorbij komen. De Hogeschool kon zich verheugen in een bezoek van de minister. Rode afzetlinten rondom de dienstauto, journalisten en veel bezoekers betekenen gezellig rumoer. Daarna kon ik doorrijden naar de fractievergadering.

Op de woensdag een samengevoegde commissievergadering. Ook rumoerig  vanwege werkzaamheden vlak naast de commissiekamer. Klopgeesten, constateerde de SGP fractie lachend. Maar ook rumoer binnenskamers. De laatste begroting van deze coalitie werd behandeld, hetgeen leidt tot terugblikken en vergezichten. Op onze portefeuille bleek 30 miljoen over, of beter gezegd, niet besteed aan de natuur, waarvoor het geld begroot was. Ik vond het nogal veel. Ik probeerde bij mijn collega’s te polsen of we dit niet kunnen bestemmen, of in ieder geval een deel ervan, voor knelpunten. Hier en daar veronderstel ik beweging, ik kreeg een toezegging van de Gedeputeerde om er naar te kijken, maar de komende week moet ik er maar weer verder mee aan de slag.

Vervolgens mocht ik nog twee dagen op scholing, ook altijd leuk. De overnachting was geregeld in een keurig studenten etablissement. Echter ik had geen rekening gehouden dat deze gemeubileerd was met een net, eenpersoonsbed. Elke keer dat ik me omdraaide greep ik vertwijfeld om me heen voor houvast. Geen echtgenoot en de voortdurende angst uit bed te vallen hield me nogal uit de slaap naast de uitgelaten studenten die “Halloween” bleken te vieren. Ik had te tweede dag aanzienlijk meer moeite om de veelheid aan leerstof tot mij te nemen. Op de terugweg raakte ik compleet verdwaald in de files rondom Utrecht. Vertwijfeld nam ik op een gegeven moment een afslag in een poging om via een of andere route de jongste dochter (en de nieuwe kleinzoon) te bewonderen om later op de avond mijn weg huiswaarts te vervolgen. Dat lukte. Aan tafel vertelde kleindochter van vier dat ze in de kring had mogen vertellen over de vakantie. “Maar Oma”, zei ze, “ ik wist het niet meer, het was een beetje kwijt daar” en daarbij wees ze veelbetekenend met haar handje naar haar hoofd. Ik snapte het helemaal! De week na een vakantie moet er veel worden weggewerkt.

 

Anneke Beukers

Staten. annekebeukers@hotmail.com

Anneke Beukers

Anneke Beukers

Geboren in 1955 in Drenthe. Sinds 1979 woonachtig met heel veel plezier, in Westerhaar. Vanaf 1975 werkzaam in het onderwijs, eerst als docent en daarna in directiefuncties, het laatst als algemeen directeur Technologie van het ROC van Twente. Met ingang van 2007 ben ik werkzaam als adviseur in het onderwijs, eerst voor een bedrijf en

Meer over Anneke Beukers