Door Anneke Beukers op 23 maart 2014

Vijf poten

Tsjonge, tsjonge, wat een drukte met de verkiezingen. En veel waarheden, onwaarheden en halve waarheden worden er gedebiteerd. Allemaal om de gunst van de kiezer te verwerven.

Eerlijk gezegd vind ik dit altijd een erg fijn moment. Tijdrovend inderdaad, maar ik geniet ervan om folders en rozen uit te delen en met mensen het gesprek aan te gaan. Dat ligt binnen onze partij, maar ik zie ook in andere partijen wel heel verschillend. De een zoekt het podium op, de ander is liever op de achtergrond aan het werk. Beide competenties zijn nodig.

De laatste weken zijn er veel krantenartikelen verschenen over de kwaliteit van huidige en toekomstige raadsleden. De ene keer wordt de nadruk erop gelegd dat de controlerende taak verantwoordelijk is en ingewikkeld. Een ander artikel benadrukt dat vooral de volks vertegenwoordigende rol ingevuld moet worden.

Als je al die kwalificaties, die volgens deskundigen nodig zijn, op een rij zet, ontstaat het beeld van een persoon die niet bestaat. Het befaamde schaap met vijf poten, en die loopt, zoals iedereen weet, mank.

Op 19 maart weten we wie in de raad zitten. De landelijke partijen beginnen al ruim van te voren, vanaf dat mensen op de lijst staan, deze personen aan te schrijven. Er wordt gewezen op kadercursussen, op materiaal om je voor te bereiden, op het handboek integriteit enz.

In de media wordt meer en meer het failliet verklaard aan de oude politieke partijen en structuren. De lokale partijen gaan het maken, als we de voorspellingen mogen geloven. Ik geloof inderdaad dat de huidige tijd vraagt om een vernieuwing van het politieks stelsel. Ik ben echter wel benieuwd hoe dan het opleidingsdeel van de nieuwbakken politici geborgd is. Ik weet dat toen de “leefbaar” partijen een aantal jaren geleden plotseling massaal het pluche bezetten, het toenmalige ambtenarenapparaat zich in alle bochten heeft gewrongen om de mores van het politieke handwerk onder de aandacht te krijgen. Dat deze partijen aanvankelijk niets voor elkaar kregen lag onder andere aan het feit dat ze niets begrepen van moties, amendementen, vragen stellen enz.

Net als zoals een bakker niet zomaar een goed brood kan bakken, heeft een politicus niet meteen het handwerk onder de knie.

De gemeenteraden in de kleinere dorpen en steden kennen doorgaans een goede mix van lokaal en landelijk, van ervaring en vernieuwing, van mensen die goed zijn in de flyers en mensen die goed zijn in het bestuderen van de noodzakelijke documenten. Witte en zwarte schapen, lammetjes en “oude bokken” en niet te vergeten ook het schaap in wolfskleren, samen houden ze het college van B en W in de gaten.

Anneke Beukers

Anneke Beukers

Geboren in 1955 in Drenthe. Sinds 1979 woonachtig met heel veel plezier, in Westerhaar. Vanaf 1975 werkzaam in het onderwijs, eerst als docent en daarna in directiefuncties, het laatst als algemeen directeur Technologie van het ROC van Twente. Met ingang van 2007 ben ik werkzaam als adviseur in het onderwijs, eerst voor een bedrijf en

Meer over Anneke Beukers