Door Anneke Beukers op 10 september 2017

Voorzitten

De vakanties lopen ten einde. Langzaam komt de boel weer op gang. Er verschijnen aankondigingen voor bijeenkomsten, infosessies. De komkommertijd lijkt voorbij. De agendacommissie komt bij elkaar voor de statencommissiedag. Daarnaast besteden we een paar uur om terug te kijken en vooruit te blikken

Wat ging goed, wat kan beter. Een externe deskundige helpt ons het laatste uur van de bijeenkomst om nog eens kritisch naar onze voorzittersrol te kijken.

Heel erg leerzaam maar wat mij betreft ook altijd ongemakkelijk. Vooral het naar je zelf kijken en analyseren welk optreden effectief is en waar het beter kan. Ik kan het feilloos benoemen, maar er naar kijken is andere koek.

Nauwkeurig registreer ik elke vouw in mijn gezicht die er bij gekomen is. Ik herken de gewoonte gebaartjes en bewegingen. Ik ben opnieuw verrast door mijn stemgeluid. Terwijl ik ondertussen geacht word te letten op de inhoud van mijn werk als voorzitter. Extreem moeilijk. Hebben anderen daar ook last van? Vrouwen vinden het moeilijker dan mannen, zij worden ook meer afgerekend op hun uiterlijk, weet de begeleider.

Wat is een goede voorzitter? Iemand die een vergadering soepel leidt, maar wat is dat? Inhoudelijk op de hoogte zijn. Af en toe een kwinkslag maken. Iedereen aan het woord laten, maar zij die dat teveel doen beleefd maar kordaat het woord ontnemen.

Dat laatste vind ik lastig, politici praten nu eenmaal graag en zelf als de tien voorgangers alle goede vragen en opmerkingen al gemaakt hebben, dan nog wil de elfde zijn eigen versie naar voren brengen. Ik zeg met nadruk “zijn versie”, vrouwen doen dat minder. Voor de sfeer en voortgang van een vergadering is het echter niet bevorderlijk. Hoe houd je daar regie op? Gerrit Komrij (1944-2012) schreef ooit Stemadvies, een citaat daaruit:

“Hoe heet de man (of vrouw) die quasi doet

Alsof hij naar ons luistert maar intussen

Met aangeleerde taal en lange lussen

Tegen zijn eigen leegte zit te praten”

Aan de voorzitter de eer en opdracht om dit voor zover mogelijk te voorkomen, zonder zelf een te groot stempel op de bijeenkomst te drukken. Ik leer nog elke dag. Het is boeiend, spannend en als ik er beeld bij heb zelfs confronterend, maar in deze tijd waar grofgebekt zijn soms de norm lijkt, zeer de moeite waard.

 

Anneke Beukers,

Staten.annekebeukers@hotmail.com

Anneke Beukers

Anneke Beukers

Geboren in 1955 in Drenthe. Sinds 1979 woonachtig met heel veel plezier, in Westerhaar. Vanaf 1975 werkzaam in het onderwijs, eerst als docent en daarna in directiefuncties, het laatst als algemeen directeur Technologie van het ROC van Twente. Met ingang van 2007 ben ik werkzaam als adviseur in het onderwijs, eerst voor een bedrijf en

Meer over Anneke Beukers