Door Anneke Beukers op 10 september 2014

Wasserij

Ik herinner me nog dat mijn moeder met de hand waste. Een driepoot met een wasketel erop waarin de was gekookt werd. Daarna gespoeld in teilen, de hele maandag was ze er mee bezig. Zwaar werk. Bedrijvigheid in het hele gezin. Daar dacht ik afgelopen vrijdagmiddag aan.

De stapels uitnodigingen voor een opening, voor een tentoonstelling, een middag over jeugdzorg, een democratiedag, een … blijven binnenkomen. Altijd na de vakantie. Interessant, boeiend, leerzaam, ik zou ze we allemaal willen bezoeken, maar zelfs als ik geen werk zou hebben en me uitsluitend zou kunnen richten op het Statenwerk, zelfs dan zou ik tijd te kort hebben.

Op de vrijdagmiddag was ik met een collega fractielid in Hardenberg. Twee “sessies” van een uur, over verschillende onderwerpen en met deels verschillende mensen. De tweede liep uit. De drie uitnodigende wethouders trakteerden ons op een “extraatje”, een bezoek aan “Moderna” de wasserij die op 9 oktober 2013 in Gramsbergen uitbrandde. Een familiebedrijf. “Ineens heb je niets meer”, zei een van de directeuren. En diezelfde dag hebben we ons personeel beloofd dat we op 9 oktober 2014 weer opengaan.

Het bedrijf bleef in productie. Collega bedrijven staken de helpende hand toe en het personeel werkt overal in Nederland om de zaak te laten draaien en de klanten te blijven bedienen. Niemand is ontslagen.

Met de gemeente Hardenberg maakten ze een plan voor een nieuwe fabriek. Een energiezuinig, en naar nu blijkt zelf een passief huis. De warmte van de machines, het warme water, alles wordt hergebruikt. Een knap staaltje van duurzaamheid. Ze hadden daarvoor twee jonge jongens uit Groningen in de arm genomen. Die maakten tekeningen en berekeningen en ze geloofden erin.

De bouw is in handen van een niet zo groot bedrijf uit Gramsbergen. Na de eerste besprekingen over tijd en boeteclausules besloten ze de rest achterwege te laten. We gaan ervoor en we willen op 9 oktober open, lukt dat? Ja, een man een man…

Een prachtige kantine voor het personeel, met een dakterras. Supermoderne machines en logistiek. Daarnaast wordt bewerkelijk wasgoed behandeld in een aparte ruimte door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Specifieke begeleiding daarvoor is al aangetrokken.

Diep onder de indruk verlieten we het gebouw. Echt een traktatie zo’n werkbezoek, een voorbeeld hoe de overheid bijzonder faciliterend kan werken. Als het moest ’s morgens om 06.00 uur, vertelde een van de wethouders. Zo kan het ook.

Anneke Beukers

Staten. annekebeukers@hotmail.com

Anneke Beukers

Anneke Beukers

Geboren in 1955 in Drenthe. Sinds 1979 woonachtig met heel veel plezier, in Westerhaar. Vanaf 1975 werkzaam in het onderwijs, eerst als docent en daarna in directiefuncties, het laatst als algemeen directeur Technologie van het ROC van Twente. Met ingang van 2007 ben ik werkzaam als adviseur in het onderwijs, eerst voor een bedrijf en

Meer over Anneke Beukers